Πέμπτη, 25 Ιουλίου 2013

Μερικές στιγμές αδυναμίας

Μερικές στιγμές αδυναμίας ... Αυτές τις στιγμές νομίζω τις έχουμε όλοι μας. Είναι συνήθως βράδυ, μάλλον όχι βράδυ, νύχτα ... ίσως και ξημέρωμα. Είναι κάποιες αναμνήσεις που έρχονται αμέσως μόλις σβήσεις το φως και σε αιφνιδιάζουν. Έτσι, βρίσκεσαι με ένα ποτό στο χέρι και ένα τσιγάρο στο τασάκι. Και το ποτήρι γίνεται μπουκάλι που αδειάζει, και το τασάκι γεμίζει αποτσίγαρα. Δεν σε βρήκαν έτσι τυχαία οι αναμνήσεις, είσαι αδύναμος. Αδύναμος γιατί έχεις ακόμα πληγές ανοιχτές. Κι αυτά τα βράδια οι πληγές ματώνουν πάλι και σε καίνε. Πονάς για εκείνον που έχασες, ή γι αυτό που δεν ζήσατε, για όσα δεν είπατε, για όσα δεν μπορείτε να έχετε πια. Για τη μοναξιά που σε περιμένει να κοιμηθείτε αγκαλιά στο μουσκεμένο σου μαξιλάρι. Ή για εκείνον τον άνθρωπο που είναι εκεί αλλά δεν μπορεί με τίποτα να απαλύνει τις πληγές σου και να σε κάνει να ξεχάσεις την αιτία τους. Άσε φίλε μου, ο έρωτας δεν περνάει με έρωτα. Κι όποιος το λέει, κοροϊδεύει τον εαυτό του. Ούτε με το αλκοόλ ούτε με τα τσιγάρα περνάει, πόσο να πιεις και πόσο να καπνίσεις; Οι αναμνήσεις ξέρουν καλά να κολυμπούν μέσα στο ποτήρι σου, και πίνεις κάθε συναίσθημα και κάθε ανείπωτη κουβέντα, γουλιά γουλιά. Κάποιο τραγούδι θα σου φέρει στο μυαλό δυο μάτια που κάποτε τα έβλεπες να φωτίζουν εμπρός σου σαν δυο σινιάλα στο αχανές σκοτάδι. Θα σου φέρει στο μυαλό δυο χέρια που κάποτε τα κρατούσες και ένιωθες δυνατός, άτρωτος. Κάνε κουράγιο, θα ξημερώσει ... η αυγή θα πάρει τη θλίψη σου με το πιο γλυκό νανούρισμα  Θα κοιμηθείς, κι ο ύπνος έχει τον τρόπο του να σε γαληνέψει...όνειρο λέγεται. Να ονειρεύεσαι και ας μη ξεχνάς, να μη ξεχνάς.


"Σου φέρνω έναν παλιό σκοπό, ένα τραγούδι σαν κι αυτό
και το λαγούτο μου θα κάνω εγώ κομμάτια
να ξέρεις, θα ‘χω στην καρδιά εκείνη τη ζεστή αγκαλιά
κι αυτά τα πύρινα, τα φλογερά σου μάτια...
κι όσα δεν πρόλαβα να πω, νομίζω ήτανε γραφτό
Η αγάπη πάλι άργησε μια μέρα"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου