Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

Δυο στίχοι γραμμένοι στον καθρέφτη

1)Off Air
2)Play next song




 -Βάλε τα ακουστικά σου επιτέλους, με τσαντίζεις που δε τα φοράς
-Μα, ακούω
-Δεν ακούς

Πάντα άκουγα ρε, σημάδευα κάθε κουβέντα και κάθε στίχο κι αν ήμουν λίγο πιο αφηρημένη ίσως να τα άφηνα όλα πίσω. Αλλά όχι ... την έχω για κακό τη λησμονιά. Είναι όμορφο φορτίο οι θύμησες αυτές. Έτσι δεν είναι; Εντάξει, τώρα θα μου πεις, τι σε έπιασε και αραδιάζεις σκόρπια λόγια, θύμησες και φιοριτούρες; Θα σου πω ... Όλα ξεκίνησαν και πάλι, από ένα πέρασμα ... στ' ακρόνειρο (εκτός σεναρίου).



Είδα που λες ένα όνειρο χθες βράδυ.

Βάδιζα σε ένα παράξενο μονοπάτι, δύο μικρά σινιάλα φώτιζαν στο βάθος και όταν έφτασα κοντά τους είδα ένα πέτρινο κτίριο.

Από μέσα ακουγόταν μουσική γνώριμη.
Η πόρτα ήταν ανοιχτή και πλησίασα να δω.
Στεκόσουν μπροστά μπροστά, είχες τα χέρια σου σηκωμένα και τραγουδούσες.

Μόλις με είδες μου έγνεψες να έρθω εκεί να σε βρω.
Και προσπάθησα, αλλά η πόρτα ξαφνικά έκλεισε.
Και έψαξα να βρω άλλη είσοδο, αλλά ήταν κι αυτή κλειστή, και συνέχισα να ψάχνω, μα κάθε πόρτα που πλησίαζα έκλεινε.
Άρχισα να κάνω κύκλους και να βρίσκομαι στο ίδιο σημείο ξανά και ξανά.
Είπα θα περιμένω, στην πρώτη πόρτα που συνάντησα.
Σκέφτηκα πως θα θυμόσουν που ήμουν και θα ερχόσουν να με βρεις ...
Περίμενα, σκοτείνιαζε ...
Κι εκείνα τα σινιάλα ξάφνου χάθηκαν, κι εσύ δεν ερχόσουν.
Και νομίζω πως μέχρι και που ξύπνησα, δεν είχες έρθει.
Νομίζω, δεν είμαι και σίγουρη.

Ξύπνησα με πονοκέφαλο και όλες αυτές τις εικόνες ανακατεμένες στο μυαλό μου. Άρχισα τις βόλτες μέσα στο δωμάτιο.
Τσιγάρα, πονοκέφαλος και μια επιμονή να θυμηθώ τα όσα είδα.
Και εκεί που άρχισα να συνθέτω αυτό το παζλ από μουσικές και από εικόνες,
το μάτι μου έπεσε σε δυο στίχους γραμμένους στον καθρέφτη :

"Τη μοναξιά μου τη θυμίσαν οι πολλοί και ότι είμαι μικρός,

εκείνοι που δεν ξέρω ... "




Τελικά μάλλον στ' αλήθεια κάνω κύκλους.
Τρέχω στα ίδια μονοπάτια, και καταλήγω συνεχώς στο ίδιο σημείο.
Στέκομαι ... περιμένω, τα φώτα σβήνουν και εσύ δεν έρχεσαι.
Και αρχίζω ξανά να τρέχω, όλο και πιο γρήγορα, ζωγραφίζοντας με τα χνάρια μου πάλι τον ίδιο κύκλο.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου