Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

Οι σιωπές μας

Κάποια βράδια οι σιωπές μας ηχούν στ’ αυτιά μου σαν γρατσουνιές πάνω σε τοίχο έρημου σπιτιού ή σαν ξαφνική καταιγίδα μες το κατακαλόκαιρο. 

Είναι αυτές οι σιωπές που δεν σ’ αφήνουν να κοιμηθείς. Πνιγηρές σιωπές που κάνουν κάθε ειπωμένη λέξη ή κουβέντα να φαντάζει ασήμαντη. Κάπου διάβασα πως αυτοί που λένε ότι οι λέξεις πονάνε μάλλον δεν έχουν ακούσει σιωπέςΠονάνε, ναι … σαν να πλέκουν μια θηλιά στο λαιμό μας. Στήνουν παγίδες κι εμείς άγαρμπα πιανόμαστε σ’ αυτές. 

Πόσα πράγματα θα ήξερες για μένα αν δεν στα εξομολογούμουν και εγώ πόσες σκέψεις σου θα καταλάβαινα αν δεν μου τις ανέλυες; 

Δεν συνηθίζονται εύκολα οι σιωπές … θέλει εκπαίδευση. Είναι σαν να προσπαθείς να δεις μες το σκοτάδι. Στην αρχή πάντα είναι δύσκολο. Σιγά σιγά όμως, συνηθίζεις … μαθαίνεις. Έτσι και με τις σιωπές. Στην αρχή θα φοβηθείς, θα αμφιβάλλεις. Με τον καιρό όμως θα δεις, θα τις αγαπήσεις. Δεν θα σε μπερδεύουν. Με ένα βλέμμα θα καταλαβαίνεις, με ένα άγγιγμα θα ηρεμείς. Δεν θα σε ξαγρυπνούν, δεν θα νιώθεις παραπλανημένος. Ούτως ή άλλως η πλάνη είναι στα λόγια . Στις μεγάλες κουβέντες που ξεστομίζουμε διαρκώς. Στις υποσχέσεις. Στο ποτέ και στο πάντα. Αυτές τις υπερβολές να φοβάσαι. Ούτε να τις λες, μα ούτε και να τις πιστεύεις. Θα ‘ρθει μια μέρα που θα τις σκέφτεσαι, και είτε θα γελάς, είτε θα βασανίζεσαι. Γι’ αυτό σου λέω μην ξεγελιέσαι. Η αλήθεια χαρακτηρίζεται από την απλότητα και αναζητά τη σιγή. 

Άλλωστε να σου θυμίσω πως εμείς οι δύο ποτέ δεν λέγαμε πάρα πολλά. Υπήρχαν μέρες που ανταλλάσσαμε μόνο δυο-τρεις κουβέντες. Σου έλεγα ότι έρχεται βροχή και μου έλεγες ναι έρχεται, κι ύστερα θα μέναμε πάλι αμίλητοι για ώρα. Και έλεγα πως για μας ίσως αυτό να είναι αγάπη, να καθόμαστε πλάι πλάι και να λέμε ότι έρχεται βροχή, και οι φωνές μας να είναι μία. 

Σκέψου κι αυτό που είχε πει ο Σπινόζα: ‘’Οι υποθέσεις των ανθρώπων θα ήσαν πιο ευτυχισμένες, αν η δύναμη τους να σιωπούν ήταν ίση με την δύναμη τους να μιλούν. Η πείρα, όμως, περισσότερο από αρκετά μας διδάσκει ότι οι άνθρωποι δεν ελέγχουν τίποτε με τόση δυσκολία όσο τη γλώσσα τους’’.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου